NREMT Skillset/Vital Signs Assessment/fa
علائم حیاتی (VS) شامل اندازه گیری نبض ، تعداد تنفس ، فشار خون و دما است. این اعداد اطلاعات حیاتی (از این رو نام "حیاتی") در مورد وضعیت سلامتی بیمار ارائه می دهند. علائم حیاتی در این برنامه EMT مستقر در کالیفرنیا گنجانده شده است زیرا تسلط بر این مهارت برای چندین مهارت سطح بالاتر مورد آزمایش برای ثبت نام کالیفرنیا مورد نیاز است. [1]
به عنوان اولین پاسخ دهنده در این زمینه، مجموعه گسترده ای از علائم حیاتی معمولاً به عنوان بخشی از ارزیابی ثانویه در نظر گرفته می شود که شامل نمادگذاری / سمع صداهای ریه در حین گرفتن تعداد تنفس، بررسی واکنش مردمک ، ارزیابی علائم پوستی و در صورت لزوم و در دسترس، اندازه گیری اشباع اکسیژن خون (SPO2) با استفاده از پالس اکسی متر .
مهم است که بدانیم این یافتهها بخشی از تاریخچه کامل و فیزیکی بیمار هستند . به یاد داشته باشید که بیمار را به طور کلی ارزیابی کنید - یک بیمار ممکن است یافته های VS طبیعی داشته باشد، اما هنوز یک مشکل اساسی دارد که برای تعیین وضعیت کلی بیمار نیاز به ارزیابی بیشتر دارد. به طور خلاصه، فقط به دلیل علائم حیاتی بیمار، عجله نکنید.
مطالب
مقادیر طبیعی علائم حیاتی در سنین مختلف
علائم حیاتی در سنین مختلف [2]| سن | ضربان نبض (ضربه در دقیقه) | تنفس ها (نفس در دقیقه) | خون سیستولیک فشار (mmHg) | دما (°F/C) |
|---|---|---|---|---|
| نوزاد (0 تا 1 ماه) | 90 تا 180 | 30 تا 60 | 50 تا 70 | 98 تا 100 درجه فارنهایت / 37 تا 38 درجه سانتیگراد |
| نوزاد (از 1 ماه تا 1 سال) | 100 تا 160 | 25 تا 50 | 70 تا 95 | 96.8 تا 99.6 درجه فارنهایت / 36 تا 37.5 درجه سانتیگراد |
| کودک نوپا (1 تا 3 سال) | 90 تا 150 | 20 تا 30 | 80 تا 100 | 96.8 تا 99.6 درجه فارنهایت / 36 تا 37.5 درجه سانتیگراد |
| سن پیش دبستانی (3 تا 6 سال) | 80 تا 140 | 20 تا 25 | 80 تا 100 | 98.6 درجه فارنهایت/ 37 درجه سانتیگراد |
| سن مدرسه (6 تا 12 سال) | 70 تا 120 | 15 تا 20 | 80 تا 110 | 98.6 درجه فارنهایت/ 37 درجه سانتیگراد |
| نوجوان (12 تا 18 سال) | 60 تا 100 | 12 تا 20 | 90 تا 110 | 98.6 درجه فارنهایت/ 37 درجه سانتیگراد |
| بزرگسالان (19+ سال) | 60 تا 100 | 12 تا 20 | 90 تا 140 | 98.6 درجه فارنهایت/ 37 درجه سانتیگراد |
نبض
نبض را می توان در هر مکانی که یک شریان بزرگ وجود دارد (مانند نبض کاروتید، نبض بازویی، نبض رادیال، نبض فمورال) احساس کرد یا با گوش دادن به قلب با گوشی پزشکی تشخیص داد. به عنوان بخشی از ارزیابی اولیه، احساس همزمان هر دو شریان رادیال برای تشخیص عدم تقارن یا هشدار دادن به هرگونه ناهنجاری مانند نبض ضعیف، آهسته یا محدود کننده مفید است. در یک بیمار بالغ بیدار با فشار خون طبیعی، ضربان نبض معمولاً به عنوان بخشی از ارزیابی ثانویه با لمس نبض شعاعی و شمارش ضربانها در یک پنجره زمانی استاندارد اندازهگیری میشود. در نوزادان، نبض بازویی یا فمورال را لمس کنید. نبض کاروتید را در کودکان بزرگتر از 1 سال لمس کنید. [3]
- برای به دست آوردن نبض شعاعی، نوک دو تا سه انگشت (معمولاً اگر از سه انگشت اشاره، وسط و انگشت حلقه استفاده میکنید) را در نزدیکی مچ دست بیمار در سمت شست قرار دهید و آنها را طوری جهت دهید که هر دو روی انگشت قرار گیرند. طول کشتی
- انگشتان خود را در شیار نزدیک به لبه بازو نزدیک به مچ فشار دهید
- نبض با سرعت یا ضربان در دقیقه (BPM)، منظم بودن و قدرت اندازه گیری می شود. برای به دست آوردن ضربان نبض، ضربان هایی را که نوک انگشتان خود احساس می کنند به مدت 30 ثانیه بشمارید و در 2 ضرب کنید. با این کار تعداد بیماران برای یک دقیقه به شما نشان می دهد. در شرایط اضطراری تر، شمارش ضربات به مدت 15 ثانیه و ضرب در 4 قابل قبول است، اما به طور بالقوه دقت کمتری دارد.
- اگر از پالس اکسیمتر استفاده میکنید، میتوان ضربان نبض را اندازهگیری کرد، اما در موقعیتهای شوک مراقب قرائتهای نادرست باشید. پالس اکسی متر نظم یا قدرت را اندازه گیری نمی کند.
تعداد تنفس
تنفس به صورت تنفس در دقیقه ثبت می شود. تنفس با سرعت، تلاش و وجود یا عدم وجود صداهای تصادفی یا غیر طبیعی ریه اندازه گیری می شود . برای به دست آوردن یک نرخ دقیق، مهم است که بیمار از شمارش تنفس خود آگاه نباشد تا به طور آگاهانه میزان تنفس خود را تغییر ندهد. این را می توان با مشاهده بالا و پایین شدن قفسه سینه بیمار در حالی که به نظر می رسد هنوز نبض او را می گیرید انجام شود. برای به دست آوردن علائم حیاتی تنفسی بیمار:
- انگشتان خود را روی مچ دست بیمار نگه دارید و ناحیه سینه/شکم بیمار را مشاهده کنید.
- بالا و پایین رفتن قفسه سینه/شکم را تماشا کنید و تعداد تنفس ها را بشمارید (یک چرخه کامل داخل و خارج یک نفس است) به مدت 30 ثانیه و چند برابر در 2، نرخ بیماران را برای یک دقیقه به شما می دهد.
- توجه داشته باشید که تنفس سخت، نامنظم، صداهای غیرطبیعی در هنگام دم یا بازدم وجود دارد، یا اگر بیمار از عضلات کمکی برای تنفس استفاده می کند .
- صداهای نفس را با گوشی پزشکی خود در قسمت های فوقانی و تحتانی هر ریه سمع کنید.
طبیعی برای بزرگسالان بین 12 تا 20 نفس در دقیقه با "صدای واضح ریه" است. [4] اصوات تنفسی ناخواسته یا غیر طبیعی باید مورد توجه قرار گیرد.
فشار خون (BP)
فشار خون فشار موجود در سیستم عروقی است و بر حسب میلی متر جیوه (mmHg) به عنوان فشار سیستولیک و دیاستولیک گزارش می شود. فشار سیستولیک اندازه گیری فشار اوج در شریان است که توسط انقباض بطن چپ ( سیستول ) ایجاد می شود، در حالی که فشار دیاستولیک فشار باقیمانده درون شریان ها در بین انقباضات ( دیاستول ) است. EMT دو روش برای به دست آوردن BP آموزش داده می شود، لمس (برای احساس) و سمع (برای گوش دادن).
روش BP لمسی
اگر گوشیپزشکی ندارید، محیط برای شنیدن با استفاده از گوشیپزشکی پر سر و صدا است، یا میخواهید به سرعت یک BP پایه را در طول ارزیابی اولیه بر روی یک بیمار بحرانی دریافت کنید، میتوان از روش لمسی استفاده کرد. روش لمسی فقط فشار خون سیستولیک (SBP) را به شما می دهد.
- کاف را با اندازه مناسب انتخاب کنید. کاف باید 1 تا 1.5 بار دور بازو بپیچد و 2/3 فاصله از آرنج تا زیر بغل را بگیرد. یک کاف خیلی بزرگ ممکن است به طور مصنوعی خوانش کم داشته باشد و یک کاف خیلی کوچک می تواند بالا باشد.
- کاف BP باید مستقیماً روی پوست بازوی آسیب ندیده قرار گیرد (یعنی آن را روی لباس یا نزدیک به آسیب قرار ندهید). کشیدن یک تی شرت گشاد به سمت بالا به طوری که پوست در معرض دید قرار گیرد خوب است. با این حال، سعی کنید پیراهن های تنگ یا حجیم را روی عضله دوسر باز نکنید. اگر نمیتوانید لباسها را بالا بغلتانید، از بیمار بخواهید در صورت بیدار شدن و واکنش نشان دادن لباسهایش را دربیاورد، یا در شرایط ناپایدار بیمار، لباسها را قطع کند.
- کاف را دور بالای بازوی بیمار بپیچید به طوری که خطی که با علامت "شریان" مشخص شده است تقریباً روی شریان بازویی قرار گیرد که به سمت قسمت داخلی حفره انتکوبیتال (یعنی خمیده در داخل آرنج او) قرار دارد. لازم نیست جایگذاری دقیق باشد و در واقع نیازی به شناسایی این شریان با لمس نیست.
- شیر لامپ پمپاژ را در جهت عقربههای ساعت بچرخانید (ممکن است در برخی از کافها خلاف جهت عقربههای ساعت باشد) تا زمانی که دیگر حرکت نکند. باید احتیاط کرد که شیر را در حالت باز یا بسته مجبور نکنید زیرا ممکن است گیر کند. این موقعیتی است که اجازه می دهد هوا وارد مثانه شود و در آن باقی بماند.
- نوک انگشتان خود را روی نبض شعاعی قرار دهید. کاف BP را با توجه دقیق به نبض پمپ کنید. هنگامی که احساس کردید نبض از بین رفته است، کاف BP را 20 تا 30 بالای عدد پمپ کنید.
- اکنون با چرخاندن دریچه در خلاف جهت عقربههای ساعت در حالی که روی شریان رادیال احساس میکنید و فشار سنج را تماشا میکنید، به آرامی کاف فشار خون را خالی کنید (یعنی چند میلیمتر جیوه در ثانیه). اولین ضربانی که انگشتان شما احساس می کنند، بازگشت خون از طریق شریان رادیال است که دیگر به طور کامل مسدود نشده است. سوزن روی مانومتر (گیج) در این لحظه SBP است. توجه داشته باشید، اگرچه سوزن ممکن است قبل از این زمان نوسان کند، این احساس جریان خون است که نشان دهنده SBP است.
- هنگامی که این عدد را به دست آوردید، می توانید دریچه را باز کنید و هوای باقی مانده را از کاف خارج کنید.
در یک تنظیمات میدانی، معمول است که ابتدا BP لمس شده (فقط قرائت سیستولیک) را بدست آورید و به عنوان فشار سیستولیک/P برای نشان دادن لمس (یعنی 110/P) ثبت می شود. هنگامی که متعاقباً فشار خون سمع شده خود را دریافت کردید، کاف را 20 تا 30 میلیمتر جیوه بالاتر از اندازه لمس شده پمپ کنید.
روش BP سمع شده
محل قرار دادن کاف فشار خون (مرحله 1-4 بالا) برای روش لمسی یکسان است. سمع کردن:
- زنگ گوشیپزشکی خود را زیر لبه کاف فشار خون روی محل شریان بازویی (که به سمت قسمت داخلی حفره انتکوبیتال قرار دارد) بکشید و با دست چپ خود در جای خود نگه دارید. از دست راست خود برای پمپ کردن لامپ استفاده کنید تا زمانی که 150 میلیمتر جیوه روی مانومتر تولید کنید (یا اگر این اندازهگیری تکراری باشد، 20 تا 30 میلیمتر جیوه بالاتر از فشار سیستولیک قبلیتان باشد). این مقدار کمی بالاتر از حد معمول برای SBP است.
- بعد گوش کن اگر فورا صدای ضربانی را بشنوید، SBP را دست کم گرفته اید. دریچه را ببندید و 20 میلی متر جیوه اضافی را پمپ کنید و این کار را تکرار کنید.
- اکنون با چرخاندن دریچه در خلاف جهت عقربههای ساعت در حالی که به شریان بازویی گوش میدهید و فشار سنج را تماشا میکنید، به آرامی کاف فشار خون را خالی کنید (یعنی چند میلیمتر جیوه در ثانیه). اولین صدایی که می شنوید بازگشت خون از طریق شریان بازویی است که دیگر با فشار داخل کاف مسدود نمی شود. سوزن روی مانومتر (گیج) در این لحظه SBP است. توجه داشته باشید که اگرچه سوزن ممکن است قبل از این زمان نوسان کند، اما این صدای جریان خون است که نشان دهنده SBP است.
- در حالی که به آرامی کاف را خالی می کنید به گوش دادن ادامه دهید. در نقطه ای که صدا به طور کامل ناپدید می شود، به فشار خون دیاستولیک (DBP) رسیده اید. این نقطه ای است که فشار داخل رگ بیشتر از فشار وارد شده توسط کاف است و اجازه می دهد خون بدون تلاطم جریان داشته باشد و در نتیجه صدایی قابل شنیدن نباشد. فشار خون سمع شده شما به عنوان فشار سیستولیک/فشار دیاستولیک ثبت می شود (مثلاً 110/70).
دانش آموزان
مردمک ها در یک بیمار سالم باید برابر، گرد و نسبت به نور واکنش نشان دهند. هنگام آزمایش مردمک ها، از یک منبع نور نسبتا ضعیف مانند نور قلم استفاده کنید و نور را کوتاه نگه دارید. نور بسیار روشن می تواند باعث ناراحتی یا آسیب به چشم شود. اطلاعات بیشتر را می توانید در این لینک پیدا کنید: رفلکس نور مردمک و در ویدیو مهارت .
- برای آزمایش واکنش مردمک، نور خود را به یک چشم بتابانید و به طور خلاصه آن را از کنار سر بیمار جلو ببرید و به دنبال انقباض باشید. این کار را در طرف مقابل سر بیمار تکرار کنید. مردمک های طبیعی به سرعت منقبض می شوند.
- یک ارزیابی اضافی این است که نور خود را به یک چشم بتابانید و چشم دیگر را برای انقباض یا پاسخ توافقی مشاهده کنید.
- با فوکوس کردن بیمار روی یک جسم دور و سپس روی انگشت خود در حالی که آن را از فاصله دور به سمت پل بینی حرکت میدهید، محل اقامت را آزمایش کنید. هنگامی که آنها بر روی جسم دور تمرکز می کنند، مردمک های آنها باید گشاد شود، اما همانطور که آنها روی جسم نزدیک تمرکز می کنند، مردمک ها باید منقبض شوند .
در صورت نداشتن چراغ می توان مردمک ها را بررسی کرد. در اتاقی با نور کافی می توانید از بیمار بخواهید چشمان خود را ببندد و به دستور باز کند و هرگونه ناهنجاری را مشاهده کند. تا زمانی که بیمار مستقیماً به خورشید نگاه نکند، میتوانید این کار را در بیرون انجام دهید.
علائم پوستی
پوست می تواند چیزهای زیادی در مورد سلامتی بیمار به شما بگوید و به شما امکان می دهد تا میزان گردش خون و رسیدن به بافت ها (پرفیوژن)، وجود یا عدم وجود تعریق (دیافورز) و هرگونه ناهنجاری دمایی که ممکن است نشان دهنده تب باشد (هیپرترمی) را ارزیابی کنید. یا قرار گرفتن در معرض سرما (هیپوترمی). اولین مشاهده شما از علائم پوستی معمولاً زمانی اتفاق میافتد که تصور عمومی خود را شکل میدهید، در ارزیابی ثانویه شما با روشمندتری از طریق آنها کار میکنید.
- پرفیوژن مجدد مویرگی: پرفیوژن هم با رنگ پایه و هم با آزمایش پر کردن مجدد مویرگی مشاهده می شود. مستقل از رنگدانه عمومی بیمار، پوست کف دست، بستر ناخن، داخل لب ها و پلک ها را می توان بررسی کرد و با گردش طبیعی باید به دلیل وجود خون اکسیژن "صورتی" شود. در صورت هیپوکسی، این نواحی ممکن است مایل به آبی یا "سیانوتیک" به نظر برسند. برای انجام آزمایش پر کردن مجدد مویرگی روی انگشتان، به طور مختصر بستر ناخن را فشار دهید. بازگشت خون به بستر ناخن را مشاهده کنید. برای بزرگسالان و کودکان پسر باید کمتر از 2 ثانیه، برای زنان 3 ثانیه و در افراد مسن 4 ثانیه باشد، اما اگر اندامها سرد باشند، میتواند به میزان قابل توجهی به تأخیر بیفتد.
- دیافورز: تعریق شدید (دیافورز) در غیاب گرما یا ورزش می تواند پاسخی به شوک یا ناراحتی عاطفی باشد. عدم تعریق در یک روز گرم می تواند نشانه گرمازدگی باشد. در ابتدا، اکثر مردم پوست نسبتاً خشکی دارند. به ویژگی پوست توجه داشته باشید، و اگر با آنچه از شرایط انتظار دارید خارج است، توجه کنید.
- دما: حتی بدون دماسنج، دمای بدن به طور غیرعادی بالا یا پایین می تواند توسط اولین پاسخ دهنده با توجه به دمای بدن شما تشخیص داده شود. هنگام بررسی گرما، باید از پشت دست خود روی پیشانی بیمار استفاده کنید. همچنین ارزیابی چندین نواحی روی بدن معمول است زیرا اندامهای باز ممکن است دمای متفاوتی داشته باشند زیرا مشکلات گردش خون، دمای محیط و/یا لباس بیمار میتواند این یافته را تغییر دهد.
هرگونه ناهنجاری یافت شده در طول ارزیابی خود را به عنوان انحراف از علائم طبیعی پوست "صورتی، گرم و خشک با پر کردن مجدد مویرگی معمولی" مستند کنید.
دما
این به طور کلی با استفاده از یک دماسنج اسکن پیشانی دهانی یا غیر تماسی که قرائت دیجیتالی را فراهم می کند، به دست می آید. دما بر حسب سانتیگراد یا فارنهایت اندازه گیری می شود و هر چیزی بالاتر از 100.4 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) غیر طبیعی در نظر گرفته می شود. [5] دماهای مقعدی، که بیشتر مقادیر درونی یا مرکزی را منعکس میکنند، تقریباً 1 درجه فارنهایت بالاتر از دمایی است که از طریق دهان یا زیر بغل یا پیشانی به دست میآید. [6] هم دماهای پایین و هم دمای بالا ممکن است از نظر بالینی مهم باشند. در حالی که دیگر در به روزترین تعریف سپسیس گنجانده نشده است ، دماهای غیر طبیعی (<96.8 درجه فارنهایت (36 درجه سانتیگراد) یا > 100.4 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد)) هنوز بخشی از معیارهای SIRS هستند که توسط بسیاری از ارائه دهندگان پیش بیمارستانی به عنوان بخشی از پروتکل های محلی آنها [7]
اشباع اکسیژن (SpO2)
اشباع اکسیژن خون محیطی بیمار یا SPO2 را می توان از طریق یک پالس اکسیمتر اندازه گیری کرد که وسیله ای غیرتهاجمی برای اندازه گیری هم ضربان نبض و هم اشباع اکسیژن شریانی هموگلوبین در سطح مویرگی محیطی است. این شامل یک مانیتور قابل حمل و یک پروب حسگر فوتوالکتریک است که روی انگشت، انگشت پا یا لاله گوش بیمار قرار می گیرد. کاوشگر حسگر مقدار نور قرمز و مادون قرمز جذب شده را هنگام جریان خون در بسترهای مویرگی اندازه گیری می کند و اجازه می دهد نسبت اکسی هموگلوبین به دی اکسی هموگلوبین و در نتیجه درصد اشباع اکسیژن محیطی (SpO2) محاسبه شود. از آنجایی که جذب کل با پالس نوسان می کند، مانیتور زمان بین پیک جذب نور را محاسبه می کند و نرخ پالس را بر حسب ضربان در دقیقه نمایش می دهد. مقدار SPO2 زیر 94 درصد می تواند به این معنی باشد که اکسیژن کافی در خون برای رفع نیازهای بدن وجود ندارد. موارد زیر موقعیت هایی هستند که ممکن است خواندن را تغییر دهند:
- لاک ناخن
- انگشتان سرد
- گردش خون محیطی ضعیف در ابتدا یا ثانویه به شوک
- پوست تیره رنگ (در یک مطالعه اخیر مشخص شد که هیپوکسی در 12 درصد از بیماران سیاه پوست و تقریباً 4 درصد از بیماران سفیدپوست از دست رفته است )
- مقادیر کاذب افزایش یافته از هموگلوبین متصل اما غیرقابل استفاده به عنوان مثال مسمومیت با CO .
در صورتی که انگشتان دست آسیب دیده یا مشکوک به خواندن اشتباه ثانویه به پرفیوژن محیطی باشند، ممکن است نقاط جایگزین مانند انگشتان پا یا لاله گوش آزمایش شوند. در بیمارانی که رنگدانه های تیره دارند، اگر سایر علائم بالینی بیمار نشان دهنده نارسایی تنفسی باشد، بیش از حد به خواندن پالس اکسی متری به ظاهر طبیعی اعتماد نکنید.
مستندات
مستندات حیاتی باید در گزارش مراقبت از بیمار (PCR) به شکل زیر درج شود:
- بسیاری از سیستم های PCR/EPCR دارای منوی علائم حیاتی هستند. اگر اینطور است، سعی کنید گزارش علائم حیاتی خود را "دوبرابر" نکنید (یک بار در منو، یک بار در روایت). PCR ها اسناد قانونی هستند و گزارش یک علامت حیاتی در منو و دیگری در روایت شما می تواند اگر به دلایلی به دادگاه کشیده شود، پرونده شما را تضعیف کند. در مورد PCR های کاغذی یا مستندات موجود در روایت، حتماً علامت حیاتی مورد نظر را با همه واجد شرایط به طور کامل توصیف کنید.
- به عنوان مثال، نوشتن "HR 72" به خواننده اجازه می دهد چیزی جز تعداد فیزیکی ضربان قلب بیمار بداند. بین «HR 72 قوی، معمولی» و «HR 72، ضعیف و نخی» تفاوت معناداری وجود دارد. در هر دو مورد، میزان فیزیکی یکسان بود، اما بیمار دوم به احتمال زیاد به مداخله یا انتقال نیاز دارد.
خود ارزیابی
- نبض - توانایی خود را برای تشخیص نبض شعاعی در خود و اعضای خانواده/همکلاسی های خود آزمایش کنید. اگر پالس اکسیمتر دارید، دقت خود را در مقابل قرائت پالس اکسیمتر بررسی کنید.
- فشار خون - از کاف فشار خون روی خود استفاده کنید و از یکی از دوستانتان بخواهید که دریچه را باد کرده و به آرامی آزاد کند. مشاهده کنید که حرکت ضربان دار سوزن قبل از شنیدن چیزی شروع می شود. سپس پایین بیاورید، به نقطه ای که احساس می کنید خون دوباره شروع به جریان می کند، یادداشت کنید و بررسی کنید که با نقطه ای که برای اولین بار صدای نبض را در شریان بازویی می شنوید مطابقت دارد (اگر نه، موقعیت گوشی پزشکی خود را تنظیم کنید). شریان رادیال را لمس کنید و زمانی که احساس بازگشت نبض می کنید توجه داشته باشید (احتمالاً چندین میلی متر جیوه کمتر از زمانی است که بازگشت جریان خون را احساس می کنید)
- صداهای ریه خود را با برگه مهارت سمع ریه آزمایش کنید
- مردمکها - در اتاقی با نور نسبتاً کم نور با آینه، تمرین کنید که نور خودکار را از کناری به داخل بیاورید تا تغییر مردمک را در خود ایجاد کنید. این به شما کمک می کند تا مدت زمانی را که نور را برای یک پاسخ طبیعی بدون ایجاد ناراحتی در بیمارتان بتابید، کالیبره کنید.
- دانش خود را با این آزمون ها بیازمایید:
نکات و ترفندها
- مانند بسیاری از جنبه های مراقبت های اورژانسی، یافته های غیر طبیعی را بررسی کنید. از بیمار خود بپرسید که آیا می داند فشار خون طبیعی خود چقدر است یا اخیراً متوجه تغییراتی در فشار خون شده است. یک بیمار با فشار خون 120/80 که به طور طبیعی در 186/110 است، کاهش قابل توجهی از نرمال خود را تجربه کرده است.
- اگر در تعیین اینکه آیا فردی دارای علائم پوستی "طبیعی" است، مشکل دارید، از اعضای خانواده/دوستان بپرسید. این افراد منابع ارزشمندی از اطلاعات در مورد بیمار شما هستند. به هر حال، این احتمال وجود دارد که آنها بیمار را بسیار طولانی تر از شما می شناسند!
منابع اضافی
- برای بررسی فیزیولوژی پشت فشار خون و انواع مختلف فشار خون و مانیتورینگ (وریدی، لمسی، شنوایی، شریانی مهاجم)، به اینجا بروید .
مراجع
- ↑ https://emsa.ca.gov/wp-content/uploads/sites/71/2017/07/Skills-Form-7.1.17.pdf
- ↑ پولاک، اندرو ان. (ویرایش) (2021). مراقبت های اضطراری و حمل و نقل بیماران و مجروحان (ویرایش دوازدهم). ص 254. شابک 9781284246223.
- ↑ پولاک، اندرو ان. (ویرایش) (2021). مراقبت های اضطراری و حمل و نقل بیماران و مجروحان (ویرایش دوازدهم). ص 1299-1300. شابک 9781284246223.
- ↑ پولاک، اندرو ان. (ویرایش) (2021). مراقبت های اضطراری و حمل و نقل بیماران و مجروحان (ویرایش دوازدهم). ص 632. شابک 9781284246223.
- ↑ پولاک، اندرو ان. (ویرایش) (2021). مراقبت های اضطراری و حمل و نقل بیماران و مجروحان (ویرایش دوازدهم). ص 1327. شابک 9781284246223.
- ↑ نقل قول لازم است.
- ↑ Gül, F. et al. (2017). تغییر تعاریف سپسیس مجله ترکی بیهوشی و بازسازی ، 45 (3)، 129-138. https://doi.org/10.5152/TJAR.2017.93753
- ↑ Sjoding، MW و همکاران. (2020). تعصب نژادی در اندازه گیری پالس اکسیمتری. مجله پزشکی نیوانگلند ، 383 (25)، 2477-2478. https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMc2029240