Animals for transport/mr
वाहतुकीसाठी प्राणी हे विशेषत: लोकांच्या आणि/किंवा मालवाहतुकीसाठी वापरले जाणारे प्राणी आहेत. जरी ते भूतकाळात वारंवार वापरात असले तरी, ते आता बहुतेक भागातमोटार चालवलेल्या वाहनांनी किंवा सायकलींनी बदलले आहेत, परंतु तरीही काही विशिष्ट संदर्भांमध्ये ते योग्य आहेत, जसे की:
- जिथे इतर पर्याय मर्यादित आहेत आणि प्राण्यांच्या प्रजाती आधीच इतर कारणांसाठी वापरल्या जातात (म्हणजे अन्न; पशुसंवर्धन पहा ). योग्य प्रजातींमध्ये नर प्राणी मसुदा किंवा वाहतूक प्राणी म्हणून वापरला जातो आणि मादी दुग्धजन्य प्राणी किंवा मांस प्राणी म्हणून वापरली जाते.
- जिथे मोटार वाहने दुरुस्त करण्यासाठी कार्यशाळा किंवा कौशल्य नाही
- जेथे भूप्रदेश मोटार चालविलेल्या वाहनांना परवानगी देत नाही - विशेषतः अतिशय खडबडीत भूभाग किंवा अरुंद पर्वतीय ट्रॅक.
प्रजातींमध्ये जंगली घोडा, जंगली गाढव [ पडताळणी आवश्यक ] , उंट आणि रेनडियर तसेच मसुदा घोड्यांच्या जाती, लहान घोड्यांच्या जाती आणि गाढवे यांचा समावेश होतो . बैल आणि मसुदा घोडे पारंपारिकपणे ओझे ओढण्यासाठी वापरले जातात. लक्षात घ्या की कुत्र्यांचा वापर लोकांना स्नो स्लेजवर खेचण्यासाठी केला जात होता, परंतु योग्यरित्या वापरला जाऊ शकत नाही कारण ती मुख्य प्रजाती नाही (पूर्वज: राखाडी लांडगा), आणि मुख्यतः मांस देखील खातात (म्हणून ते गवताळ प्रदेशांवर वापरण्यासाठी अयोग्य बनतात).
प्राण्यांचे स्वभाव वेगवेगळे असतात. जेरेड डायमंडचे 1997 चे पुस्तक गन्स, जर्म्स अँड स्टील डब्ल्यू हे वर्णन करते की काही प्रदेशातील प्राणी कधीही यशस्वीरित्या कसे पाळले गेले नाहीत - उदाहरणार्थ, झेब्रा भयंकर आहे आणि त्याचा नातेवाईक घरगुती घोडा प्रमाणे पाळला जाऊ शकत नाही.
मागच्या बाजूने जनावरांची स्वारी आणि मालवाहतूक
यापैकी काही प्राणी स्वार होऊ शकतात. खोगीर वापरून, एखादी व्यक्ती थेट प्राण्यावर बसू शकते. याचे काही विशिष्ट संदर्भांसाठी फायदे आहेत, विशेषत: खडबडीत भूप्रदेशावर प्रवास करण्यासाठी. तथापि, याचा एक तोटा आहे की प्राण्याला व्यक्तीचे संपूर्ण वजन वाहून नेणे आवश्यक आहे, आणि त्यामुळे व्यक्तीला वाहून नेण्यासाठी अधिक प्रयत्न करावे लागतील.
लक्षात ठेवा की प्राणी अनेकदा पॅक प्राणी म्हणून देखील वापरले जाऊ शकतात (मागील व्यक्तीऐवजी माल वाहून नेणे), "कार्यकारी_प्राणी" विकिपीडिया लेख पहा. हे पुन्हा खडबडीत भूभागावर अधिक योग्य आहे.
गाड्या वापरणे
प्राण्यांच्या सामर्थ्याने 1 (किंवा अनेक) व्यक्तींची वाहतूक करण्यासाठी लागणारा प्रयत्न कमी करण्यासाठी गाड्या (कोच, स्टेजकोच, ...) वापरल्या जाऊ शकतात. चाकांच्या वापरामुळे भूप्रदेश सपाट (शक्यतो फरसबंदी) असणे आवश्यक असले तरी त्यांचा तोटा आहे. आणखी एक तोटा असा आहे की गाडीचे वजन देखील अर्थातच जोडले जाते, जरी वजन प्रत्यक्षात जमिनीवर टिकून राहिल्यामुळे प्राण्यांसाठी प्रयत्न अजूनही खूप कमी आहेत आणि प्राण्याला फक्त ते पुढे खेचावे लागते (त्याला आधार देण्याऐवजी ते). वापरलेली कार्ट शक्य तितकी हलकी ठेवली जाते, ती मजबूत ठेवताना (म्हणजे धातू वापरून, ...). सुल्की हे सर्वात हलके गाड्या आहेत.
कार्टमध्ये प्राण्याला जोडण्यासाठी अनेक टॅक्स अस्तित्वात आहेत. म्हणजे डच कॉलर, बो योक आणि हॅम्स आणि ट्रेससह कॉलर, येथे पहा सिंगल योक फक्त एकाच प्राण्याला जोडण्यासाठी वापरला जातो.
श्रेणी
खोगीने घोड्यावर स्वार होण्याची श्रेणी दररोज सुमारे 160 किमी आहे, 12 किमी/तास वेगाने (किंवा पायी चालण्यापेक्षा सुमारे 2-3x वेगाने).
स्टेजकोचची श्रेणी (शक्यतो 4 घोड्यांसह) 6,5 ते 11 किमी/ताशी या वेगाने सुमारे 110-190 किमी/दिवस आहे. हलके वाहन (बोर्ड/कार्गोवर कमी लोक असलेले) बहुधा खूप वेगवान असेल.
