CCAT companion planting/fa

با تکمیل اخیر باغچه‌های مرتفع CCAT ، CCAT فکر کرد که کاشت گیاهان همراه در باغچه‌ها ایده بسیار خوبی خواهد بود. بخشی از پروژه Engr305 من طراحی نقشه‌ای برای کاشت گیاهان و انجام تحقیق برای دیدن اینکه چه گیاهانی با هم خوب کار می‌کنند، بود. CCAT از داشتن فضایی برای یک باغچه سبزیجات بسیار هیجان‌زده است، زیرا در حال حاضر هیچ قطعه زمین واقعی برای کشت سبزیجات وجود ندارد.

کاشت گیاهان همراه ، روشی مفید برای پرورش همزمان میوه‌ها و سبزیجات است. CCAT می‌خواهد از فضای کوچکی که در باغچه‌ها دارد برای تولید هرچه بیشتر غذا استفاده کند. استفاده از کاشت گیاهان همراه در باغچه‌ها برای فراهم کردن برخی از محصولات خانگی برای CCAT انجام خواهد شد.

کمی تحقیق در مورد کاشت گیاهان همراه

کاشت گیاهان همراه چیست؟

انسان‌ها موجودات جالبی هستند. ما تمایل داریم بر اساس علایق مشترک با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم. گیاهان بسیار شبیه انسان‌ها هستند؛ آن‌ها تمایل دارند بر اساس شباهت‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. کاشت گیاهان همراه، درکی است که روابط ما با یکدیگر دارند. این تعریف توسط باغبانان، متخصصان باغبانی و کشاورزان توسعه داده شده است. یک تعریف علمی رایج که برای توصیف کاشت گیاهان همراه استفاده می‌شود، «قرار دادن گیاهانی با نیازهای فیزیکی مکمل در کنار هم» است. هنگام تصمیم‌گیری در مورد استفاده یا عدم استفاده از کاشت گیاهان همراه، باید نکات زیادی را در نظر گرفت. مثالی که تصمیم می‌گیرید نهال را در آن بکارید بسیار مهم است، همچنین اینکه چه تعداد از یک نوع خاص گیاه را برای استفاده انتخاب می‌کنید. درک نزدیکی گیاهان همراه که در آن کاشته می‌شوند مهم است، زیرا نمی‌خواهید که آنها یکدیگر را شلوغ کنند.

گیاهان شاد و سالم

انواع مختلفی از گیاهان وجود دارند که می‌توانند تقریباً با تمام گیاهان موجود در جامعه گیاهی مورد استفاده قرار گیرند. این گیاهان، گیاهانی با تأثیر مفید همه جانبه نامیده می‌شوند. هر یک از آنها ویژگی یا کمک خاص خود را برای کمک به شادابی و سلامت گیاهان دارند. این گیاهان عبارتند از:

• بادرنجبویه - این گیاه برای ایجاد فضایی مفید در اطراف خود و جذب زنبورها استفاده می‌شود. بادرنجبویه عضوی از خانواده نعناع است.
• مرزنجوش - این گیاه تأثیر مثبتی بر گیاهان اطراف دارد
• پونه کوهی - این گیاه همچنین تأثیرات مثبتی بر گیاهان اطراف دارد.
• گزنه (Urtica dioica) - وقتی به عنوان گیاه استفاده می‌شود، این گیاه «به گیاهان همسایه کمک می‌کند تا در برابر فساد مقاوم‌تر شوند.» وقتی به عنوان چای استفاده می‌شود، به رشد گیاه کمک می‌کند و قدرت گیاهان را حفظ می‌کند.
• سنبل الطیب - این گیاه به تحریک فعالیت فسفر در خاک کمک می‌کند. از سلامت و مقاومت گیاهان در برابر بیماری پشتیبانی می‌کند.
• بابونه - کلسیم، گوگرد و پتاس را در بدن خود متمرکز می‌کند. متخصص آهک.
• قاصدک - باید در مقادیر کم استفاده شود، به بیشتر سبزیجات کمک می‌کند.
• درخت بلوط - در یک چای مخصوص، به گیاهان کمک می‌کند تا در برابر بیماری‌های مضر مقاومت کنند.

یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ سلامت گیاهان، آگاهی از فاصله‌ی بین آنها هنگام کاشت است. اجازه دهید برگ‌ها به سختی با یکدیگر تماس پیدا کنند. این کار باعث می‌شود که دوستان صمیمی به دوستان واقعی تبدیل شوند.

نکته مهم دیگری که نباید فراموش کنید، کیفیت خاک شماست. گزنه دوپایه ماده‌ای عالی برای افزودن به خاک است، زیرا حیات میکروبی را تحریک می‌کند که به رشد گیاه کمک می‌کند. راه‌های زیادی برای پر کردن خاکی که از مواد مغذی تهی شده است وجود دارد. یکی از آنها کاشت خار در خاک است. این کار مواد مغذی را از زیر خاک بیرون می‌کشد تا به غنی‌سازی خاک رویی کمک کند.

تغذیه گیاهان و خاک

کاشت همراه از لحاظ تاریخی به عنوان تناوب زراعی شناخته شده است. معمولاً ابتدا گیاهان تغذیه‌کننده‌ی قوی کاشته می‌شوند و پس از آن گیاهان تغذیه‌کننده‌ی قوی کاشته می‌شوند. این نوعی برنامه‌ی بازیافت است که در آن هم گیاهان و هم انسان‌ها در برداشت به همان اندازه که از خاک می‌دهند، مشارکت می‌کنند. پس از کاشت گیاهان تغذیه‌کننده‌ی قوی، گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سبک به باغ اضافه می‌شوند. بیشتر سبزیجاتی که ما می‌خوریم، گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سنگین هستند، از جمله ذرت، گوجه‌فرنگی، کدو، کاهو و کلم. این سبزیجات نیتروژن زیادی از خاک می‌گیرند. برای جایگزینی این نیتروژن، گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سنگین نیز باید کاشته شوند. گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سنگین، گیاهان یا حبوبات تثبیت‌کننده‌ی نیتروژن هستند. گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سنگین شامل گیاهانی مانند نخود فرنگی، لوبیا، یونجه، شبدر و ماشک و همچنین باقلا می‌شوند. همه محصولات ریشه‌ای، از جمله محصولاتی مانند شلغم، سیب‌زمینی شیرین و فلفل سبز، گیاهان تغذیه‌کننده‌ی سبک در نظر گرفته می‌شوند.

تعیین فاصله گیاهان

هنگام تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه گیاهانی را می‌خواهید در باغ خود داشته باشید، عوامل زیادی باید در نظر گرفته شوند. در زیر برخی از تکنیک‌های مفید باغبانی آورده شده است.

گیاهان حاشیه‌ای

گیاهان حاشیه‌ای گیاهانی کارآمد هستند زیرا اگر در اطراف باغ کاشته شوند، موش کور و سایر موجودات ناخواسته باغ را دفع می‌کنند. برخی از گیاهان حاشیه‌ای مفید عبارتند از: کرچک، نرگس، نرگس آبی، سنجد و سنبل انگوری. بومادران وقتی در بین مسیرها کاشته شود، بسیار خوب عمل می‌کند. وقتی در اطراف مرز یک باغ گیاهان کاشته شود، به بهبود رشد روغن‌های اساسی گیاهان کمک می‌کند.

برداشت صید

این به سادگی به معنای کاشت گیاهانی است که سریع رشد می‌کنند. به عنوان مثال، هنگام کاشت گوجه فرنگی، مقداری هویج یا تربچه را در نزدیکی آن قرار دهید تا بتوانید آنها را زودتر برداشت کنید.

آب و هوا

هر مکانی متفاوت است. خوب است که فصل‌های محل زندگی خود و میانگین بارندگی را در نظر بگیرید. برای بهترین نتیجه، گیاهان توصیه‌شده برای منطقه خود را بررسی کنید. آزمایش گیاهانی که در مرز موفقیت در تولید در آب و هوای شما هستند، هنوز هم سرگرم‌کننده است. گاهی اوقات ایجاد یک آب و هوای کوچک برای آنها می‌تواند جالب باشد تا به آنها کمک کند در آب و هوای شما موفق شوند.

فراست

اغلب سبزیجات بر اساس میزان مقاومتشان در برابر یخ‌زدگی طبقه‌بندی می‌شوند. وزارت کشاورزی ایالات متحده سیستمی برای طبقه‌بندی گیاهان بر اساس میزان مقاومت آنها در برابر یخ‌زدگی ایجاد کرده است؛

• گیاهان مقاوم یا گیاهان فصل خنک، یخبندان‌های متوسط ​​تا شدید را تحمل می‌کنند.
• سبزیجات نیمه مقاوم در برابر سرمای سبک دوام می‌آورند. بذرها در دماهای نسبتاً پایین جوانه می‌زنند و می‌توانند ۲ تا ۳ هفته قبل از آخرین تاریخ یخبندان کاشته شوند.
• محصولات لطیف یا فصل گرم در اثر سرما از بین می‌روند. نهال‌های آنها زنده نمی‌مانند.

کشت مخلوط

این واقعاً قلب کاشت گیاهان همراه است. این ایده، کاشت دو گیاه مشابه در یک فضای واحد است. این به شما امکان می‌دهد یک باغ کوچک داشته باشید و همچنان بتوانید تمام سبزیجاتی را که قصد پرورش آنها را دارید، پرورش دهید. اغلب اوقات بهتر است گیاهانی را که سریع رشد می‌کنند، در کنار گیاهانی که دیر رشد می‌کنند، قرار دهید. این کار به این دلیل انجام می‌شود که پس از برداشت محصولاتی که زود رشد می‌کنند، گیاهانی که دیر رشد می‌کنند، فرصت داشته باشند تا پخش شوند و به یک تولیدکننده بزرگ تبدیل شوند.

پی اچ

pH به سادگی نشان دهنده میزان اسیدیته یا قلیاییت متمرکز در چیزی است. این مقدار با واحد بیان می‌شود. معمولاً در علم باغبانی برای نشان دادن کیفیت خاک استفاده می‌شود. اسیدیته خاک در دو نوع مختلف، فعال و بالقوه، نشان داده می‌شود. این زمانی است که وضعیت غلظت یون‌های هیدروژن (H+) بیشتر از یون‌های هیدروکسیل (OH-) باشد. وقتی تعادل بین این دو برابر باشد، چیزی به نام خنثی بودن خاک دارید.

اسیدیته فعال خاک نشان‌دهنده فزونی یون‌های H نسبت به یون‌های Oh است. این مقدار با واحد pH در مقیاس pH بیان می‌شود. در این مقیاس، ۷ نشان‌دهنده خنثی بودن است؛ هر مقدار بالاتر به معنای قلیایی بودن و هر مقدار پایین‌تر به معنای اسیدی بودن خاک شماست.

کاشت جانشینی

این به شما امکان می‌دهد تا از کمپوست یا کود موجود در خاک بیشترین بهره را ببرید. گیاهانی با رشد زیاد مانند کلم بروکسل، کلم، گل کلم، کرفس کوهی، کرفس، چغندر برگی، خیار، کاسنی فرنگی، کلم قمری، تره فرنگی، کاهو، اسفناج، کدو، ذرت شیرین و گوجه فرنگی بکارید. این گیاهان باید در خاکی با کود تازه تجزیه شده کاشته شوند. پس از کاشت این گیاهان با رشد زیاد، گیاهان سبک مانند چغندر، هویج، تربچه، شلغم و شلغم را نیز بکارید. حبوبات آخرین چیزی هستند که باید بکارید. این گیاهان نیتروژن را به خاک باز می‌گردانند.

چه چیزی بکاریم

یادداشت‌ها