Tolocar/Designing for Play/pl

▼Ta strona jest częścią projektu Tolocar firmy GIZ . Treść jest dostępna do edycji , co oznacza, że ​​zachęcamy do edycji i ponownego wykorzystywania wszystkich materiałów z poszanowaniem ich licencji .

Projekt ten stawia pytania – i dostarcza pomysłów – na to, jak twórcy i społeczności na Ukrainie mogą wspólnie projektować przestrzenie do zabawy międzypokoleniowej. W jaki sposób projektowanie przestrzeni do zabawy może przyczynić się do poczucia bezpieczeństwa i dobrostanu psychospołecznego dzieci, rodzin i społeczności?

W 1996 roku Graca Machel, była minister edukacji Mozambiku, opublikowała raport przedstawiony Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ zatytułowany „ Wpływ konfliktów zbrojnych na dzieci”. Raport, opracowany w ciągu dwuletniego procesu badań i konsultacji, był pierwszym tego rodzaju, który zawierał przełomowe analizy sposobów, w jakie współczesna wojna „zabija, okalecza i wykorzystuje dzieci w sposób bardziej bezduszny i systematyczny niż kiedykolwiek wcześniej” (Machel, 2001).

• Machel argumentował, że współczesne konflikty są szczególnie śmiertelne dla dzieci, ponieważ praktycznie nie rozróżnia się między żołnierzami a cywilami. Od lat 90. XX wieku rośnie liczba dzieci, które giną, doznają trwałego kalectwa lub poważnych obrażeń w wyniku konfliktów zbrojnych (Machel, 2001).
• W marcu 2022 r., zaledwie po miesiącu wojny na Ukrainie, 4,3 mln dzieci zostało przesiedlonych (UNICEF, 2022).
• Do tej pory około 5 milionów dzieci zostało przesiedlonych w obrębie Ukrainy i poza jej granicami (World Vision International, 2023).
• Ataki na gęsto zaludnione obszary miejskie pociągnęły za sobą dużą liczbę ofiar wśród ludności cywilnej, w tym dzieci.
• Wojna pozbawiła dzieci domów, szkół, szpitali i dostępu do podstawowych usług.
• Projekt ten stawia pytania – i dostarcza pomysłów – na to, jak twórcy i społeczności na Ukrainie mogą wspólnie projektować przestrzenie do zabawy międzypokoleniowej. W jaki sposób projektowanie przestrzeni zabaw może przyczynić się do poczucia bezpieczeństwa i dobrostanu psychospołecznego dzieci, rodzin i społeczności? W jaki sposób dostęp do przestrzeni zabaw może uzupełniać obecne inicjatywy edukacyjne w sytuacjach kryzysowych? W jaki sposób zabawa może wspierać rozwój dzieci tu i teraz oraz odbudowę społeczności w nadchodzących latach?