Population growth/el
Υπάρχει ένας δημοφιλής μύθος ότι η αύξηση του πληθυσμού από μόνη της καθορίζει τον αντίκτυπό μας στο περιβάλλον. [1] Στην πραγματικότητα όμως, είναι ο συνδυασμός τόσο του μεγέθους του πληθυσμού, όσο και του (βαθμού) συμμετοχής κάθε μέλους στην οικονομία , ως ο τρόπος με τον οποίο κάθε μέλος επιλέγει να χρησιμοποιήσει αυτόν τον πλούτο που καθορίζει αυτό. [2]
Τούτου λεχθέντος, η απόφαση της μη αναπαραγωγής είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε. Στην πράξη, κάποιες οικογένειες θα μπορούν να πολλαπλασιαστούν και άλλες όχι όπως όλοι δικαιούμαστε περίπου 0,57 παιδιά. [3] [4] Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν μπορούμε να έχουμε καθόλου παιδιά, επειδή η υιοθεσία εξακολουθεί να είναι μια επιλογή, καθώς αυτό δεν αυξάνει το μέγεθος του πληθυσμού.
Δείτε επίσης
Σημειώσεις και παραπομπές
- ↑ http://www.urbansprout.co.za/population_growth_has_no_relation_to_global_warming
- ↑ Για παράδειγμα, κάποιος με εκατομμύρια στον τραπεζικό του λογαριασμό μπορεί να αποφασίσει να το παρκάρει εκεί μέχρι να πεθάνει, ενώ κάποιος με περιορισμένο προϋπολογισμό μπορεί να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (π.χ. με την έναρξη δασικής πυρκαγιάς) ή/και μπορεί επίσης έχει άλλες αρνητικές επιπτώσεις (π.χ. με την απόρριψη όλων των οργανικά μη αποσυνθέσιμων απορριμμάτων του στο περιβάλλον).
- ↑ Το να έχεις 2 παιδιά διατηρεί το μέγεθος του πληθυσμού, διαιρούμενο με το 3,5 κάνει 0,57
- ↑ Η απόφαση για το ποιος μπορεί και ποιος δεν μπορεί να αναπαραχθεί πιθανότατα θα εξαρτηθεί από τα οικονομικά μέσα (να είναι σε θέση να υποστηρίξει τα παιδιά) και τη γενετική σύνθεση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Falling fertility , The Economist , 29 Οκτωβρίου 2009. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν περισσότερα που πρέπει να επιτευχθούν στις ανεπτυγμένες χώρες μέσω της δημογραφικής πολιτικής, καθώς η ανάπτυξη μειώνεται ήδη όσο γρήγορα μπορεί να αναμένεται. Επομένως, οι μειώσεις των εκπομπών σε αυτές τις χώρες πρέπει να προκύψουν μέσω της τεχνολογίας και της διακυβέρνησης.
