Patchwork and quilting/fa

تکه‌دوزی و لحاف‌دوزی از تکنیک‌های یکسانی استفاده می‌کنند و اغلب هنگام توضیح تکنیک‌ها و رویکردها، با هم در نظر گرفته می‌شوند. هر دو هنر بسیار پرمایه هستند و از هر پارچه‌ای که در دسترس باشد، از آرد و کیسه‌های خوراک گرفته تا لباس‌های قدیمی، از پارچه‌های باقی‌مانده گرفته تا بهترین مواد، استفاده می‌کنند. تکه‌دوزی و لحاف‌دوزی را می‌توان با دست یا ماشین، یا ترکیبی از هر دو، انجام داد. با توجه به محدودیت‌های زمانی، بسیاری از مردم اکنون ترجیح می‌دهند با ماشین بدوزند، اما هنوز هم کاملاً مناسب است که یک لحاف یا تکه‌دوزی را با دست بدوزند و به آرامی در طول زمان به عنوان یک پروژه خاص کار کنند. در واقع، بسیاری از مردم چنین هنری را آرامش‌بخش و تسکین‌دهنده می‌دانند.

وصله‌کاری به هنر خیاطی ساخت یک روپوش، آویز یا لباس از تکه‌های پارچه با شکل‌ها، اندازه‌ها و رنگ‌های مختلف اشاره دارد. این تکه‌ها معمولاً به شکل‌های هندسی به هم دوخته می‌شوند تا یک الگوی جالب یا جسورانه ایجاد کنند، اما وصله‌کاری همچنین می‌تواند عناصر تصادفی باشد که از پارچه‌های دورریختنی به هم دوخته می‌شوند.

لحاف‌دوزی همچنین می‌تواند یک روکش، آویز یا لباس تولید کند، اما از فرآیند قرار دادن دو ورق پارچه در کنار هم و اضافه کردن پد بین آنها، سپس استفاده از دوخت برای نگه داشتن ورق‌های پارچه در کنار هم و اغلب برای ایجاد بخشی از طرح استفاده می‌کند. وصله دوزی اغلب در لایه بالایی لحاف برای شکل دادن به طرح استفاده می‌شود و به همین دلیل، تقریباً از وصله دوزی جدانشدنی است، مگر اینکه فقط از دوخت برای شکل دادن به طرح استفاده شود.

در حالی که امروزه، انواع مدرن مواد حلاجی/پرکننده/اودینگ در داخل لحاف استفاده می‌شود، در زمان‌های قدیم لحاف‌ها اغلب با مواد طبیعی مانند کاه، علف یا گیاهان خشک، پر، لایه‌های پارچه یا نخ‌های اضافی پر می‌شدند. نوع مواد پرکننده به کاربرد نهایی لحاف‌دوزی بستگی دارد، از لباس‌های پددار گرفته تا رختخواب گرم.

پارچه‌های مخصوص وصله دوزی و لحاف‌دوزی

همانطور که قبلاً اشاره شد، می‌توان از انواع مختلفی از منابع پارچه برای دوخت چهل تکه یا لحاف استفاده کرد. مهمترین قانون این است که هر پارچه‌ای که انتخاب می‌شود باید وزن مشابهی داشته باشد تا فشار بیش از حدی به هیچ قسمتی از محصول نهایی وارد نشود.

بیشتر پارچه‌ها قبل از استفاده نیاز به شستشو دارند، حتی پارچه‌های کاملاً نو از فروشگاه نیز می‌توانند از این مزیت بهره‌مند شوند. بعضی از پارچه‌ها قبل از دوخت نیاز به شستشو دارند تا از اندازه نهایی آنها اطمینان حاصل شود؛ شستن لحاف خیلی لذت‌بخش نیست، چون بعضی از تکه‌ها آب می‌روند و دیگر به درستی اندازه نمی‌شوند.

پارچه‌های معمول شامل پنبه در وزن‌های مختلف، تکه‌های پشم پتو و برخی پارچه‌های مصنوعی هستند. در برخی موارد، می‌توان از منابع جالب پارچه مانند لباس‌های قدیمی، کیسه‌های آرد نخی (به‌ویژه بخشی که دارای برچسب است)، پارچه‌های عتیقه، ملحفه‌ها/روبالشی‌های ساتن قدیمی و غیره استفاده کرد. در صورت استفاده مجدد از پارچه‌ها، همیشه خوب بشویید، ثبات رنگ را بررسی کنید و مطمئن شوید که هم برای دوخت و هم برای استفاده نهایی به اندازه کافی بادوام هستند.