Thyme/fa
آویشن ( Tymus vulgaris ، آویشن معمولی) گیاهی چند ساله مقاوم با عطری قوی و مطبوع است. ساقه ها معمولاً در قاعده چوبی هستند و برگ های زیادی وجود دارد. این یک درختچه فرعی است که تا سطح پایین، تقریباً 20 سانتی متر یا 8 اینچ در ارتفاع رشد می کند (گسترش آن مشابه است). رنگ برگ متفاوت است، از سبز تا سبز خاکستری، زرد و رنگارنگ.
رومی ها و یونانی ها از آویشن به عنوان یک گیاه آشپزی استفاده می کنند که دلیل عطر و طعم آن بسیار ارزشمند است.
پرورش آویشن
- بذر یا قلمه را انتخاب کنید. هر چه بذر یا قلمه را انتخاب نمیکنید به نوعی آویشن است، زیرا برخی از آنها به یک روش بهتر از دیگری عمل میکنند. قلمه ها سریعتر از نهال ها رشد می کنند. بهتر است زمانی که گیاه گل نمی دهد قلمه بگیرید. برای برداشتن برش:
- قلمه ها را در تابستان، زمانی که هوا گرم است بردارید. اگر سرد باشد، قلم ها در معرض پوسیدگی هستند.
- قلمه ها را از ناحیه ای از چوب قدیمی انتخاب کنید (تست برای "snap"، این منطقه است که استفاده می کند) که به خاک نزدیک تر است. سعی کنید یک تکه پاشنه دار (قسمتی از ساقه اصلی) بگیرید.
- قلمه ها را در خاک بکارید. در نیمه سایه رشد کنید. اجازه دهید تا حداقل نیم سال قبل از کاشت به محل رشد نهایی آنها ایجاد شود.
- قلمه یا نهال شش ماهه را بکارید. یک نقطه با خاک شنی و سنگی انتخاب کنید. آویشن خاک ضعیفی را می دهد که زهکش خوبی داشته باشد. خاکی که کمی آهکی باشد می شود اما در خاک کمی اسیدی نیز رشد می کند. آویشن در خاک رشد ضعیفی خواهد داشت. آویشن آفتاب کامل را دوست دارد اما یک نقطه کمی را تحمل می کند به شرطی که در طول روز کمی آفتاب داشته باشد.
- در صورت، در یک ظرف در داخل خانه یا ایوان رشد کنید.
- بیش از یک بوته آویشن را با فاصله تقریبی 30 متری در 12 اینچ از هم قرار دهید.
- در آفتاب کامل رشد کنید. مقداری آویشن در نیمه سایه مدیریت می شود اما آویشن را در سایه پرورش نمی دهد وگرنه رشد نمی کند.
- خود آویشن رشد کند. به آن غذا می دهد. اگر این کار را انجام دهید، برگ های زیادی با طعم و عطر کاهش تولید می کند و گیاه بیشتر مستعد بیماری می شود.
آویشن باید در طول ماه های زمستان گرم نگه داشته شود و در محیط های خشن زمستانی نیاز به محافظت دارد. در یخبندان های سبک زنده می ماند اما یخبندان های سنگین به گیاه آسیب می رسانند.
توصیه می شود هر سه تا چهار سال یکبار از گیاهان آویشن خود قلمه بگیرید. از این قلمه ها برای رشد گیاهان آویشن جدید استفاده کنید، و مطمئن شوید که گیاهان آویشن به طور مداوم در باغ رشد می کنند.
امکان تقسیم آویشن وجود دارد. برای این کار، یک تکه کوچک از ریشه را به همراه ساقه ببرید. یک ظرف را با همان خاکی که گیاه از آن جدا شده است پر کنید. قطعه تقسیم شده را به خاک اضافه کنید. برای شروع به خوبی آبیاری کنید، اما سپس آن را تا حد معقولی خشک نگه دارید (همانطور که برای گیاه اصلی آن وجود دارد). به مرور زمان باید ریشه بزند و برای کاشت در باغ آماده شود.
برداشت آویشن
- برای پخت و پز فوراً: صبح ها آویشن را در نوک آن برش دهید و بلافاصله برای بهترین طعم استفاده کنید.
- برای خشک کردن: کل گیاه را تا حدود 5 سانتی متر بر روی زمین ببرید. قبل از اینکه شکوفا شود قطع کنید.
جمع آوری بذر آویشن برای افراد ضعیف نیست. خیلی کوچک است و باید از چیزی برای گرفتن دانه ها استفاده کنید. ساده ترین راه این است که نوک یک جوراب نایلونی را روی گل ها قرار دهید. چند روز صبر کنید، سپس جوراب ساق بلند را بردارید و با شانس، مقداری دانه جمع کنید. از سینی های نهال برای رشد بذرها استفاده کنید و به صورت کم عمق بکارید. مخلوط پرورش بذر باید مرطوب باشد نه خیس. در جای گرم نگهداری کنید و انتظار داشته باشید که بذرها در عرض سه تا چهار هفته جوانه بزنند. نهال های جوانه زده نیاز به آبیاری منظم دارند بدون اینکه آب وارد آنها شود و باید از نور مستقیم خورشید دور نگه داشته شوند زیرا هنوز در حال شکل گیری هستند. وقتی به حدود 5 سانتی متر رسیدند، آماده کاشت در باغ هستند.
مشکلات
بیشتر مشکلات مربوط به رشد آویشن عبارتند از: آبیاری بیش از حد، تغذیه بیش از حد کود، رشد آن در موقعیت های خیلی سرد یا مرطوب یا رشد آن در سایه.
اگر آویشن به اندازه کافی معطر نباشد، ممکن است در خاک بسیار غنی رشد کرده باشد، ممکن است بیش از حد آبیاری شده باشد یا ممکن است در آب و هوای خیلی خنک رشد کرده باشد. برای افزایش سطح عطر آویشن، در خاک ضعیفی که نیتروژن زیادی ندارد رشد کنید، زیاد آبیاری نکنید، گیاه را تغذیه نکنید و آن را در آفتاب کامل نگهداری کنید. آویشن در هنگام گلدهی (اواسط تا اواخر تابستان) معطر است، بنابراین ترک برداشت تا آن زمان منطقی است.
اگر چندین گونه آویشن را در مجاورت خود پرورش دهید، مراقب باشید. آنها ممکن است گرده افشانی متقابل داشته باشند. این ممکن است یک مزیت باشد یا نباشد!
اگر سعی کنید از قلمه های آویشن در آب بگیرید، تعجب نکنید اگر تنها کاری که گیاه انجام دهد این است که تازه اما نمی تواند نتیجه دهد. از روش خاکی که در بالا ذکر شد استفاده کنید یا از آویشن در آشپزی خود استفاده کنید.
آویشن خشک
آویشن را می توان برای استفاده در پخت و پز ماه ها خشک کرد و نگهداری کرد. به صورت دستههایی آویزان کنید و یک کیسه کاغذی به دور آن ببندید (برای گرفتن برگها) یا روی سینیها/ورقههای پخت قرار دهید. تا هوا خشک شود.
اگر از مایکروویو استفاده کنید، آویشن را می توان در مایکروویو نیز خشک کرد.
اگر می توانید آویشن را منجمد کنید، این کار قابل انجام است. به شاخه های کوچک برش دهید و در کیسه های فریز کنید.
استفاده از آویشن به عنوان یک گیاه آشپزی
آویشن را می توان به صورت تازه یا خشک استفاده کرد. روش های متعددی برای استفاده از آویشن در آشپزی وجود دارد، مانند:
- به مخلوط های چاشنی اضافه کنید.
- به عنوان بخشی از گارنی دسته گل استفاده کنید .
- به سوپ ها، کاسرول ها و غذاهای گوشتی اضافه کنید.
- برای طعم دادن به آویشن در سرکه و روغن دم کرده.
- به سبزیجات سرخ شده اضافه کنید.
آویشن عطر و طعم قوی دارد، بنابراین به مقدار کم مصرف کنید.
استفاده دارویی از آویشن
آویشن کاربردهای دارویی مختلفی دارد. برای مواردی مانند:
- ضد عفونی کننده، آنتی بیوتیک و ضد قارچ.
- یک دئودورانت
- ضد شوره و نرم کننده مو.
- کنترل آکنه.
- سرفه و سرماخوردگی (داخلی). غرغره خوبی برای برفک دهان ورم لوزه ایجاد می کند.
- پاکسازی مخاطی
- مرهم برای بریدگی و کبودی.
آویشن در دوران بارداری نباید به صورت دارویی مصرف شود.
کاربردهای دیگر آویشن
برخی از کاربردهای دیگر آویشن عبارتند از:
- زنبورها عاشق آویشن هستند. از آن برای جذب آنها به باغ استفاده کنید.
- از بین سنگفرش ها استفاده کنید تا در هنگام پا زدن، عطر دلپذیری را آزاد کنید.
- آویشن را می توان به عنوان یک "چمنزار" پرورش داد، مشروط بر اینکه در رقابت با علف چمن واقعی (که باعث ازدحام آن می شود) نباشد. این چمن نیازی به چمن زنی ندارد.
